สาเหตุที่แจมอยากเข้า...ศิริราช
บลอคก่อน ๆ ก็เคยเล่าแล้วแหละ ว่าเพราะ 'ในหลวง'
แจมคิดว่าการที่แจมได้เรียนที่นี้ จะมีโอกาสได้รับเสด็จอย่างใกล้ชิด 'สักครั้งหนึ่งในชีวิต'
..
และวันนี้.. 29 เมษายน 2555 ระหว่างการจัดงานรักแรกพบให้น้องปี 1 ที่มาใหม่อยู่นั้น...
สักประมาณ 10 โมง เริ่มมีการแจ้งว่าในหลวงจะเสด็จตอน 4 โมง ให้เคลียร์ทุกอย่างที่ตึกศรีสวรินทิราให้เรียบร้อย
เลยตกลงกันว่าจะยกเลิกกิจกรรมฐานนึง เพื่อให้เลิกฐานตั้งแต่ 2.30 เพื่อเคลียร์พื้นที่ทำค.สะอาด จบงานภายใน 3.30 เพื่อให้น้อง(และพวกแจมเอง)ได้มีโอกาสรับเสด็จด้วย
ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี.. จนกระทั่ง
ในหลวงเสด็จ...
(แอบเก็บตกรูปก่อนท่านเสด็จจากกล้องเพื่อน)
ณ ตอนนั้น เห็นเงาท่านแต่ลิบ ๆ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร น้ำตาไหลไม่รู้ตัว แบบไหล ไหลทะลักจริง ๆ
(ตาที่กรีดอายไว้อย่างดี...ไปหมด ฮา)
พนมมือ เตรียมก้มกราบ แต่สักพัก ท่านหยุดตรงหน้าทางเดินเข้าไปหอชาย
มีเพื่อนที่อยู่บริเวณนั้นเล่ากันว่า..
" ท่านตรัสถามว่าพวกเราที่ใส่เสื้อสีเขียวคือใคร
แล้วคณบดีก็ตอบว่า เป็น นศพ.ชั้นปี 1 และ 2 จัดงานรับน้อง "
(วันนี้ที่แจมจัดงานรับน้อง..รุ่นแจม 122 จะใส่เสื้อรุ่นสีเขียวเหมือนกัน ในขณะที่บอกน้อง ๆ 123 ให้ใส่ชุดสีเขียวมาร่วมด้วย :) )
ไม่พอ.. ท่านมาหยุดตรงหน้า เพื่อถ่ายรูปเก็บไว้
เป็นวินาทีที่แบบ..ตื้อตันใจ และปิติ และอิ่มเอมใจ มากกก จนบรรยายไม่ถูกเลยทีเดียว
จากนั้นท่านก็เสด็จขึ้นไปชมตามที่ข่าวบอก...
ตอนแรกก็เตรียมจะกลับบ้านกัน คุณตำรวจก็บอกให้อยู่กันก่อน ท่านเสด็จแปปเดียวเดี๋ยวก็ลงมาแล้ว... แล้วก็แปปเดียวจริง ๆ :')
รอบ 2 ตื้อตันกว่า...
ท่านมาหยุดตรงหน้าอีกแล้ว..
พวกแจมก็ก้มลงกราบ รู้สึกด้วยนะว่าก้มกราบนาน แต่พอเงยขึ้นมา ท่านก็ยังอยู่
และที่ทำให้จะร้องไห้อีกรอบก็คือ...
'ท่านพยักหน้า และยิ้มตอบรับ'
ตอนแรกคิดว่าคิดไปเอง แต่พอถามเพื่อนทุกคน ทุกคนเห็นตรงกันหมดว่าท่านทำแบบนั้นจริง ๆ
...
ดีใจมาก และภูมิใจมาก...
ให้ตายสิ เมื่อวานพี่ปี 3 ทำงานแนะแนวการเรียนให้พวกแจม แล้วก็มีให้เขียนแบบประเมิน ด้านท้ายก็มีถามถึงฟีลว่า สาเหตุอะไรทำให้อยากเข้าศิริราชที่สุด แล้วพอเข้ามาแล้วรู้สึกอย่างไร
แจมเพิ่งตอบไปว่า.. แจมอยากเข้าเพราะอยากมีโอกาสรับเสด็จ/เข้าเฝ้าใกล้ชิดในหลวง... แต่ยังไม่สำเร็จซะที เพราะพลาด 'ทุกครั้ง'
เพราะทุกครั้ง พอแจมกลับมาบ้านปุ๊ป... จะได้ข่าวตลอดว่าท่านเสด็จลงมาช่วงเวลาที่แจมเพิ่งออกจากศิริราชพอดี
และครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้รับเสด็จ
ตอนแรกก็ไม่ได้หวังอะไร คิดว่าท่านอาจจะอยู่บนรถ ออกไปด้านนอก แต่แบบ..เห็นท่านเพียงในระยะแค่เอื้อมแขนได้ เห็นท่านใกล้ชิด ได้กราบแทบแนบเท้าท่าน เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกแล้วจริง ๆ...
จนตอนนี้ ยิ่งพูดได้เต็มปากว่า แจมรักในหลวงแค่ไหน :' ))
และขอแอบใช้คำพูดเพื่อนที่กินใจอีกอันนึง : )
'โชคดีที่ได้เป็นไทย ภูมิใจที่ได้เป็นลูกศิริราช'
ยิ่งได้รับเสด็จวันนี้ ยิ่งไปกระตุ้นแรงบันดาลใจที่แอบลีบ ๆ หายไปหลังจากเจอฟิสิกส์ทำร้ายตลอดปี 1 T T"
ต่อจากนี้ แจมจะตั้งใจเรียนให้มากที่สุด : ) เก็บเกี่ยวค.รู้ เพื่อเติบโตไปเป็นหมอที่ดี ทำงานตอบแทนคุณแผ่นดินนะคะ !!
ป.ล....ชาตินี้นอนตายตาหลับล่ะค่ะ
ป.ล.ล.... แต่เอาจริง ก็แอบกดดัน.. ตั้งแต่ไปศิริราชมาเมื่อวันปฐมนิเทศ อาจารย์หมอ เจ้าหน้าที่หลายท่าน ก็จะเรียกกันแล้วว่า 'หมอ'
ทั้งที่เรา...ยังไม่มีความรู้ใด ๆ เลย...