ไม่สิ ควรจ่าหัวใหม่ว่าครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ *หัวเราะ*
 
รู้สึกว่าตั้งแต่เข้าศิริราชมา ได้รับเสด็จหลายรอบมาก ๆ แล้ว..แต่ถ้าที่ถือว่าใกล้ชิด + เป็นทางการ ขอนับครั้งนี้เป็นครั้งที่สองละกันค่ะ
(หลังจากรับเสด็จในหลวงแบบมึน ๆ วันนั้น..เปิดเทอมไม่กี่ัวัน มากันครบชุด ในหลวง ราชินี พระเทพ แล้วก็ได้ไปนั่ง ๆ ปน ๆ เข้าเฝ้าใกล้ชิด ก่อนหน้านี้ก็รับเสด็จฟ้าหญิงองค์เล็กแบบมึน ๆ เพราะท่านเสด็จมาสอนพี่ ๆ ปี 3 (ใช้คำราชาศัพท์ไม่ถูกง่า ฮืออ))
 
 
เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา (17 ก.ย.55) พระเทพฯได้เสด็จมาเปิดงานประชุมวิชาการของศิริราชค่ะ (ช่วงอาทิตย์นี้ นศพ.อย่างเรา ๆ เลยแอบสบาย ได้หยุด... ไม่จริงน่ะ หนังสือก่ายกองรออยู่ จะสอบแหล่มิสอบแหล่ =3=)
 
ก็ไปตั้งแถวรับเสด็จแบบมึน ๆ ไม่นานนัก รถความเร็วสูง(?)ก็วิ่งผ่านไป เห็นแวบ ๆ ว่าพระเทพอยู่ด้านใน ณ ตอนนั้นคือ อึ้ง อึ้ง อึ้ง และอึ้ง แบบ เห้ยย เกิดอะไรขึ้นกะชีวิต =[]=! ไม่ทันได้ถอนสายบัวงาม ๆ ทำความเคารพเลยทีเดียว (เกือบชี้ตามไปด้วย...จุติภัสร์หนอ....)
 
จากนั้นอ.ก็ให้กลับไปพักสักแป๊ปก่อน ไม่ต้องยืน แต่อีกเดี๋ยวก็ออกมาใหม่ เพราะท่านเสด็จออกไปท่าน้ำ
 
คราวนี้ใกล้ชิดมาก ใกล้ชิดยิ่งกว่าตอนรับในหลวงอีก > <" 
พวกเราก็ยืนเรียงแถวกันงดงาม(?) ท่านก็เดินมา...
 
คือแจมก็มึน ๆ งง ๆ รีบถอนสายบัวไปหลายรอบ > <"" โอยย แต่ท่านน่ารักมากกก
 
ท่านทรงยิ้มตลอดเวลาเดินมา และที่ได้ยินและประทับใจคงไม่ใช่เรื่องอะไร...
 
เพราะแม้ท่านจะอยู่ตรงนี้.. ท่านมาเปิดงานดูงาน... แต่ท่านก็ตรัสถามทุกเรื่องราวความเป็นไปในประเทศ
 
ได้ยินท่านถามถึงเรื่องน้ำตลอดทางเลย ว่าเป็นอย่างไรบ้าง ทั้งจังหวัดโดยรอบ กรุงเทพ และศิริราช จนกระทั่งท่านเดินผ่านไปจนถึงจุดที่แจมไม่ได้ยิน...
 
(รูปที่ตั้งแถวรับเสด็จกันค่ะ)
 
 
เอาเป็นว่า..เป็นอีกเหตุการณ์ที่ตื้อตันใจมาก ๆ ภูมิใจที่ได้เกิดมาบนผืนแผ่นดินนี้ : ))
 
 
จบเรื่องรับเสด็จ...
 
 
 
 
มาอัพเดทชีวิตปี 2 ที่ผ่านมาจะเทอมนึงแล้วดีกว่า..
 
ชีวิต ราบรื่น สบายดี.. แปป ๆ ดี แปป ๆ พรืดด หากมีใครมาสะกิดอะไรก็พร้อมนอยได้ตลอดเวลา T T"
(โดยเฉพาะเรื่องคะแนน... คือแจมอยู่ใน range -1.5 -2 SD ของคณะ.. ถามว่าแจมโอเคกับคะแนนตัวเองมั้ย แจมโอนะ แต่บางทีการโดนเพื่อนไซโคบ่อย ๆ ก็ทำนอยใช่ย่อย...)
 
ชีวิตการเรียน.. ตามด้านบน 5555
แต่ถ้าถามว่ายังเอนจอยมั้ย.. แจมยังเอนจอยนะ
แจมสนุก และชอบที่จะเรียนสิ่งเหล่านี้ ยิ่งคาบ APK (เป็นคาบเรียนที่ได้ประยุกต์ความรู้ที่เรียน กับทางคลินิก) หรือพวก KSA (ย่อยสังเคราะห์ความรู้ จะได้นำไปใช้ได้) 
เป็นอะไรที่สนุกมาก ๆ <3
 
แต่ถ้าถามว่า.. เรียน ๆ แล้วท้อมั้ย..
 
ยอมรับว่า... "ท้อ" นะ
 
 
 
 
..
 
เหมือนว่าเราอยู่ในสังคมที่มีแต่คน "หัวกะทิ" (อีพวกนี้เรียกเก่งอย่างเดียวไม่น่าพอ =_=)
บางครั้ง..การที่เราพยายามแทบเป็นแทบตาย แต่ผลลัพธ์ก็ยังออกมาไม่ได้อย่างคนอื่นเค้า ก็ทำให้ท้อใช่ย่อยค่ะ..
 
แต่ทุกครั้ง...แจมก็จะหาอะไรที่แจมเอนจอย มาทำร่วมกับมัน... แน่นอนคงไม่พ้นการวาดรูป
และสิ่งเล็ก ๆ ที่ทำให้มีความสุขเวลาอ่านหนังสือ(โดยเฉพาะกรอส) คงไม่พ้นอะไรแบบนี้ค่ะ
..
การวาดรูป structure ต่าง ๆ นั่นเอง
(แอบร้องไห้เล็ก ๆ หลังวาดรูปนี้เสร็จ หลังจากมีพี่กระซิบว่า..อ.ไม่ชอบให้วาดตามหนังสือเล่มนี้ TT^TT)
 
 
ก็..ปี 2 ก็พึ่งแค่เริ่มต้น... กว่าจะจบเป็นหมอที่ดีรักษาคนไข้ได้นี่หนทางยังอีกยาว..
 
พี่หลายคนก็จะชอบบอกเสมอว่า.. คะแนนไม่สำคัญ สำคัญที่ว่าประยุกต์ความรู้ไปใช้กับคนไข้ได้มากรึเปล่า
 
แต่แจมก็ชอบแอบเถียงในใจนะ มันก็สำคัญตอนเลือกเฉพาะทางนะค้า TT^TT
 
 
ซึ่งก็นะ..ไม่ว่ายังไง.. แจมก็จะตั้งใจเรียนให้มากที่สุด (แม้เก้าอี้ในห้องเรียนจะพรากวิญญาณไปทุกครั้ง..ก็ตามอีนะ !) และฝึกประยุกต์ใช้เพื่อว่าที่คนไข้ในอนาคตให้ได้เลยยย >____<"
 
 
แอบทิ้งโจ้กเล็ก ๆ ... วาดประชดเพื่อน ฮ่า ๆ
(ตอนนี้เห่อแอพวาดรูปในไอแพดมาก >_<)
#1 : เรื่องจริงของชีวิต... -2SD (แบบแจม) จะเป็นฝ่ายปลอบพวกได้คะแนนสูง ๆ เสมอ =v=" 
 
#2 คะแนนเราน้อย...(พร่องงง 5555)
 
 
 
ป.ล.ช่วงนี้แจมติดอะไรลั้ลลาเยอะมาก...
- the voice
- cash cab
- นิยาย (มีเพิ่มมา 2 เรื่อง;; the guardian ของคนแต่งเดียวกะ pride onlline
แล้วก็ time traveler ที่ประกวดแจ่มใสอยู่ แจมชอบขนาดวาดรูปตัวละครเล่นแล้วเนี่ย > <" เขินจุงงง
แอบเชียร์ให้เล่มนี้ชนะได้ตีพิมพ์ พลอตน่ารักมาก ๆ รออุดหนุน ^_____^)
 
ป.ล.ล. ไม่ได้อัพนานเลย..อัพล่อซะยาววววว
แอบเสียดาย ไม่ได้มาอัพเรื่องงานรับน้องข้ามฟาก งืออออ TT^TT" ไว้จะเค้นค.จำ+ที่จดลงไดอารี่มาโพสดี ๆ ดีกว่า...
(แต่มันจะเป็นการสปอยมั้ยน้อ ?)
 
(ว่าแต่..มีใครเห็นค.เปลี่ยนแปลงที่รูปมั้ย > <" โบว์ไทด์เขียวแล้วนะเอ้อออ <3)

edit @ 21 Sep 2012 23:29:43 by J.JAMM : ))

Comment

Comment:

Tweet

เหนื่อย กับท้อเป็นเรื่องปกติ สู้ๆนะ > < เดี๋ยวมันจะดีขึ้นเอง แบบว่า...ชินไปเองน่ะ
ดีที่ ส่วนใหญ่ที่เรียนเราตัดอิงเกณฑ์นะ ไม่ต้องสนใจคะแนนใคร ทำคะแนนของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอนะจ๊ะdouble wink

#2 By Oom*Z on 2012-09-22 19:31

เคยเป็นเหมือนกันค่ะเรื่องคะแนน  ประมาณว่าได้น้อยสุดในเซ็ค คือไอเราก็ไม่ได้อะไรมากกับการได้น้อยสุดในเซ็ค เจ็บและชินไปเอง แต่อิ๊เพื่อนนี่สิ๊ ไม่เป็นไรน่ะ เอาใหม่น่ะ คือ มันจะพุดๆๆๆ บลาๆๆ ไรของมันก็ไม่รุ้ ไม่พุดกุก็ไม่เป็นไรไง แต่พอคุณมึงมาพุดเนี้ยนอยด์เลยค่ะ สุ้สุ้เกรดหรือคะแนนสำหรับเราแล้วมันเป็นตัววัดความเก่ง ความฉลาด ความสำเร็จในชีวิตแค่เพียงบางส่วนเท่านั้น sad smile